یک شعر از خودم با ترجمهی آن به فرانسه:
نمیشود
نیستی،
از هستیام ساقط
نمیشود
ذهنِ پریشان
از آمریکا، آمریکا
برود به
"مردها تنبلاند ...
ها تنبلاند...
انبلاند ...
بلاند ..."
دیگر تاب نمیآورم
برای این بازی شرمناک
میان ظرفهای نشسته
و غریزههای ناتمام ...
(مسعود سالاری، گیشا، خرداد 87)
.................................................................................
Un poème de moi-même:
Ça ne va pas
Tu n'es pas là,
J'en suis las,
Ça ne va pas
Que la mémoire chimérique
Se rende d'Amérique, Amérique
Ou de "Mort au Viêt-Nam!"
À
"Les hommes sont que de p'tits branleurs …
p'tits branleurs …
anleurs …
leurs …"
Je ne supporte plus
Ce jeu infâme
Entre la vaisselle non lavée
Et les instincts inachevés …
(Massoud salari, juin 2008, Geisha, Téhéran)
